tweede wereld oorlog

 

D-Day staat voor decision, dat betekent letterlijk: ontschepingsdag. Dus kun je ook wel zeggen: dag van de landing.
D-Day had als code naam Operation Overlord, wat in het Nederlands vertaald zou betekenen: Operatie Opperheer.

6 Juni
De geallieerde invasie op
Frankrijk vond plaats onder de code naam 'Operation Overlord".
Het was een van de grootste militaire operaties uit de geschiedenis welke tegen de Duitsers waren gericht. Zij hadden namelijk al zo'n vier lange jaren de macht in Frankrijk in handen

de geallieerden legden de laatste kilometers af per landingsvaartuig, omdat ze zo verder op het strand konden komen.

Aan de kust van Frankrijk lagen op veel stranden mijnen en hindernissen. Dit moest het voor de geallieerden moeilijk maken om aan wal te komen. Gelukkig waren de geallieerden er nog kort voor de invasie via luchtfoto' s achtergekomen dat deze hindernissen er lagen.
Aanvankelijk was het plan om gewoon met vloed het strand op te komen en hadden ze dan de hindermissen niet zien liggen dan had het noch wel eens verkeerd kunnen aflopen.

op de dag van de invasie waren er ruim 150.000 soldaten. zij kwamen uit : engeland, amerika, canada, frankrijk, polen, nederland, belgiŽ en noorwegen. zij werden verspreid over de stranden : sword beach, juno beach, ohama beach, gold beach en utah beach.

alle legers stonden onder het bevel van  generaal Dwight D. Eisenhower. deze generaal was in 1911 geboren in new york en was in de eerste wereld oorlog (1915) generaal bij een tank divisie geweest.

op 6 juni was het slecht weer voor de kust van normandiŽ. een aantal troepen waren op een verkeerd strand geland en vergeleken met hun inlichtingen troffen zij een  geheel andere gevechtssituatie aan.  de andere mariniers die wel goed waren geland hadden het ook zwaar te verduren, niet alleen omdat ze meteen onder zwaard vuur lagen, maar ook omdat de meeste van hun totaal geen ervaring hadden. ze hadden hooguit wat aan de zware training. de duitser daarentegen hadden wel veel ervaring, maar waren niet goed inop dit terein.

D-Day in cijfers

De Marine

  • 138 oorlogsbodems
  • 221 torpedojagers, fregatten korvetten
  • 287 mijnvegers
  • 495 kustvaarders
  • 58 onderzeeboten
  • meer dan 4000 landingsvaartuigen
  • 441 hulpschepen en kleine boten
  • 864 vrachtschepen
  • meer dan 300 verschillende andere vaaruigen in totaal dus 6800 eenheden waarvan 79% Brits canadees 16,5% Amerikaans 4,5 % andere. Strijdkrachten: 112.824 Britten, 52.889 Amerikanen, 4.988 andere gealieerden.
  •    

    De Luchtmacht

    • 11.590 vliegtuigen waarvan:-5510 Brits-Canadees - 6080 Amerikaans
    • 3500 zweefvliegtuigen
    • Strijdkrachten 31.000 piloten (luchtlandings troepen en bemanningen niet meegerekend

    De Landmacht

    • 20.000 voertuigen (waaronder iets meer dan 1000 tanks)
    • Strijdkrachten: LANDINGSTROEPEN Amerikaans: 57.500 Brits 75.215
    • Luchtlandings troepen of per zweefvliegtuig geland: Amerikanen 15.500, Britten en Canadezen 7990

    VERHAAL VAN EEN SOLDAAT

    Toen we het strand met de boten naderden, werden veel van onze mannen ziek van de zenuwen en van de zee, want het water was vrij ruw, het waren korte golven waar we door voeren en we kregen veel buiswater over.
    Onze boot was een van de 6 van de A compagnie uit de eerste golf met mannen die de Duitsers zouden verrassen.
    Toen we dicht bij het strand kwamen konden we de Duitse obstakels al zien liggen, dit kwam doordat we met laag water aan kwamen zetten.
    Ik was een van de scherpschutters en stond onder bevel van luitenant Anderson. We deden wat we konden, zelfs meer dan wat we hadden getraind in Engeland.
    We waren geland bij een uitgestrekt strand genaamd Omaha Beach
    Daar was echter geen Duitser te bekennen maar toch kregen we al wel gauw de volle laag van de Duitsers, terwijl we tot over onze knieŽn in het water stonden.
    We bewogen ons volgen de orders al kruipend en schietend voort.
    We zaten alleen wel meteen met een probleem, want we konden de Duitsers niet zien, maar volgens onze orders moesten we wel al kruipende op ze vuren. Ik zag granaten op me af komen uit de richting van een betonnen bunker die de gestalte had van een mammoet omdat ik nog nooit van zulke grote bunkers had gezien Ik probeerde terug te vuren en had op dat moment er geen idee van wat er achter mij in de groep gebeurde.
    Voor mij was niet veel te zien behalve een paar Franse huizen ook kwam het water snel op.Veel van mijn mannen waren gesneuveld of uitgeschakeld
    En raakte ik zelf ook al snel door mijn munutie heen
    Toen werd ik ineens geraakt in een van mijn knokkels. Ik moest dus mijn hand omhoog houden, want we waren nog steeds in het water en het zout zou mijn wond niet goed doen. Het vreemde was dat ik de wonden nauwelijks voelde terwijl ze toch hevig bloedde. Naast me in het water zat Private Henry G die ook geraakt was. hij zei tegen mij: "ze zullen ons achter laten als dode ratten "maar daar dacht ik op dat moment nog helmaal niet aan.
    Ik probeerde zo veel mogelijk naar voren te komen ondertussen had ik ook  een ander geweer bij een gesneuvelde soldaat gepakt omdat de mijne er mee was opgehouden, we schoten op wat mij leek iets onbelangrijks
    Er was voor mij geen denken aan dat we de Duitsers zouden overwinnen.
    Ik nu was namelijk voor de tweede keer geraakt alleen nu door een ō 30 mm
    geschut en dat kostte me toen de linkerkant van mijn heup.
    Ik ben toen nog goed ver op het strand gekomen, maar velen van mijn maten zijn nooit meer naar huis terug-gekeerd.

    Dit verhaal komt van een veteraan die een tijd geleden alles vertelde over wat hij had meegemaakt op utahbeach.(Jammer genoeg deed hij dat niet in het Nederlands.)

    Create a Free Website